Վերջին ընտրությունները նույնպես պետք է որ բացառություն չլինեյին, սակայն մենք այսօր ականատես ենք լինում գլխավոր ընտրակեղծարարի նախընտրական գլխավոր խոստման ''կատարմանը'':
հանրապետականների ''Հավատանք, որ փոխենք''` ծաղրի առարկա դարձած կարգախոսը: Ելնելով անցյալի դառը փորձից շատ դժվար էր պատկերացնել, որ ռեժիմը կգնա որևէ փոփոխության: Բայց արի ու տես, որ փոփոխություններ իսկապես եղան ու, ամենայն հավանականությամբ, դեռ կլինեն:
Ներկա իշխանությունները ունակ են միայն երկու տեսակի փոփոխությունների:
Առաջինը` փոփոխությունների, որոնց կյանքի կոչումը հարկավոր է ռեալ, դրական փոփոխություններ ցույց տալու համար, իսկ ավելի ճիշտ, դրական փոփոխությունների իմիտացիա ստեղծելու համար: Սա ունի մեկ շատ պարզ բացատրություն. առջևում ունենք նախագահական ընտրություններ, որի քարոզարշավն արդեն կարելի է մեկնարկած համարել: Այս փոփոխությունները պետք է ընկալել ոչ թե որպես ծրագրերի իրականացում, այլ գալիք ընտրությունների նախընտրական քարոզչության մի մասնիկ:
Եվ ահա հենց այս խնդիրը քիչ թե շատ լուծելու համար արվում են ոչ թե գիտակցության վրա տպավորույթուն թողնող, ինչպիսին են օրինակ` կոռուպցիայի դեմ պայքար, մենաշնորհների վերացում և այլն, այլ ենթագիտակցության վրա ազդող ''բարեփոխումներ'': Այստեղ հարկավոր է աշխատանք մարդկանց տպավորությունների վրա, որոնցից են` հետիոտների սպիտակ անցումների (զեբռա) դեղին ներկումը, կանգառների դեղին գծերի կարմիր ներկումը կամ ոստիկանության նոր ստորաբաժանման ստեղծումը` մոխրագույն բերետներով և դրական` կապուտ գույնի համազգեստով: Փոփոխություն են խոստացել, փոփոխույթուն են անում:Այսինքն, Սերժ Սարգսյանը նախագահական ընտրություններից առաջ ուզում է տպավորություն ստեղծել, թե ինքը խոսք պահող տղա է: Բայց այս նպատակի իրականացման համար կա մեկ խանգարող հանգամանք և դա փոփոխությունների երկրորդ խումբն է:
Այս խմբի մեջ մտնում են այն փոփոխությունները, որոնք հանրապետականները ստիպված են անել` ելնելով անխուսափելի հանգամանքներից և ունենալով նաև խնդիր սիրաշահելու, կամ չնեղացնելու այն մարդկանց, որոնք դեռ նախագահական ընտրությունների ժամանակ պետք է ծառայություն մատուցեն Սերժ Սարգսյանին:
Այսքանից կարելի է անել մեկ եզրակացություն` Սերժ Սարգսյանն ու նրա գլխավորած Հանրապետական կուսակցությունը առաջին անգամ ընտրություններից հետո առաջնորդվում են իրենց կարգախոսով, նրանք, կարելի է ասել, կյանքի են կոչում այն: Բայց դա, ինչպես միշտ, արվում է ժողովրդի հաշվին, ինչպես միշտ Հայաստանի ներկայի և ապագայի հաշվին:
Հ.Գ. Շատ շուտով ավելի շոշափելի, ավելի ցավալի ու ավելի հավատալի կդառնան հանրապետակաների փոփոխությունների մասին տված խոստումները: ''Հավատանք, որ փոխենք''-ը կարող է դառնալ անկախ Հայաստանի վերջին ''իրագործված'' կարգախոսը:
