Իշխանական հակաքարոզչության թիրախը

Ոչ մի չափահաս մարդ չի կարող կասկածի տակ դնել այն փաստը, որ Հայաստանում իշխանամերձ մամուլը սև քարոզչություն իրականացնում է այն ուժերի նկատմամբ, որոնք իշխանությունների համար վտանգ են ներկայացնում:

Դե հիմա բացեք ցանկացած միշիկյան կայք՝ առավոտէյեմ, առաջինէյեմ, նյուզէյեմ, թերթէյեմ և այլն: Թիրախը՝ չհաշված հազվագյուտ հանդիպող բացառությունները մեկն է. Հայ Ազգային Կոնգրես: Հիմա կապ չունի դա ձեր դուրը գալիս է, թե ոչ, բայց փաստն այն է, որ ներկա պահին, եթե կա քաղաքական ուժ, որը իր գործունեությամբ վտանգում է իշխանական պլանների իրագործումը, ապա դա Կոնգրեսն է:

Հ.Գ. Հետաքրքիր զուգադիպությամբ այս կայքերը Կոնգրեսին սևացնելու գործին զուգահեռ իրականացնում են նաև որոշ ընդդիմադիրների «ռասկռուտկայի» գործը, որոնք նույնպես լծված են հակակոնգրեսական քարոզչության ազգափրկիչ գործին:

https://www.facebook.com/aregface/posts/1154572721254473

Թիմից թռածները

Երբևէ մտածել եք, թե ինչ տրամաբանությամբ են առաջնորդվում ամիսը մեկ թիմ փոխողները: Երևի չեք մտածել: Սովորական դարձած երևույթների մասին մի տեսակ մտածելդ չի գալիս: Իսկ Հայաստանում թիմը գուլպայի պես փոխելը, ցավոք, դարձել է սովարական՝ առօրեական երևույթ:

Սկզբից մի քաղաքական թիմի անդամ են լինում, հետո երկրորդի, հետո քաղաքացիական նախաձեռնության, հետո երրորդ քաղաքական թիմի և այդպես շարունակ: Ու պարտադիր ամեն նոր թիմում իրենց գործունեությունը ծավալելուց փնովում են իրենց նախորդ թիմին: Էս մարդիկ դժվար էլ հասկանան, որ նախորդ թիմի գործունեությունը հենց իրենց գործունեությունն է, որ դրան հայհոյելը նույնն է, ինչ քաղաքով շրջես ինքդ քեզ հայհոյելով: Դժվար է հասկանալ, որ թիմը դա առաջին հերթին ստանձնած պատասխանատվություն է, որը նորմալ երկրում ցանկացած հասարակական քաղաքական գործչի համար պետք է լինի բարձրագույն արժեքներից մեկը:


Հասկանում եմ` կասեք, թե կյանք է, ամեն ինչ կարող է պատահել: Բայց եթե պատահել է, էլ ինչպես են փորձում մեզ համոզել, որ դա վերջին անգամն է ու էլ էդպիսի բան չի պատահելու, հատկապես, երբ դա առաջին անգամը չէ, երբ ձեր երկրորդ թիմին հայհոյում եք նույն խանդավառությամբ, որով հայհոյում էիք առաջին թիմին երկրորդում լինելու ժամանակ, երբ երկրորդ թիմում ձեր ճշմարտացիությունը ապացուցում եք նույն հրճվանքով, որով ապացուցում էիք առաջինում: Մենք ինչպես վստահ լինենք, որ մեկ անգամ արդեն իր թիմի, իր պատասխանատվության մասին կարծիք փոխողը չի անի դա երկրորդ, երրորդ, չորրորդ......... անգամ:

Իսկ միգուցե խնդիրը ոչ թե թիմի, այլ ձեր մեջ է, ձեր չբավարարված հավակնությունների, ձեր բավարար գնահատված չլինելու, կարճ ասած, խնդիրը ձեր անձն է, որը մի քիչ չափից ավելին եք գնահատում: Գուցե խնդիրն այն է, որ ձեր պատկերացմամբ դուք պետք է լինեք ոչ թե թիմի անդամ, այլ թիմը պետք է ձեզ հարմարվի:

Դուք ոչ թե թիմ փոխող եք, այլ թիմից թռնող, պատասխանատվությունից խուսափող: Դուք երբեք չեք կարող հաջողել ձեր գործում, որովհետև քաղաքականության մեջ թիմային աշխատանքը հաջողության կարևորահգույն երաշխիքներից մեկն է, իսկ դուք չեք պատկերացնում, թե ինչ բան է թիմը, դուք ամենալավը պատկերացնում եք ձեզ, ձեր դիրքը այդ թիմում, ձեր գործի նշանակությունը և ամբողջ աշխարհը, որ պտտվում է ձեր անձի շուրջ:

https://www.facebook.com/aregface/posts/1151730001538745?pnref=story

Չարյաց փոքրագույնը

Պատկերացրեք, որ ծառի վրա մի հատ խնձոր կա, ծառի տակ մի հատ աստիճան ա, աստիճանի կողքին մի մարդ ա կանգնած: Էս մարդը իրան էդ խնձորի տերն ա համարում, բայց տեսնում ա, որ էս խնձորի վրա մի տաս հոգի էլ աչք ունի ու ընտրում ա չարյաց փոքրագույնը. աստիճանը շպրտում ա ձորը: Աչք ունեցողների հարցը համարյա լուծում ա, բայց խնձորի հասնելը իրա համարել ա պրոբլեմ դառնում:

Ասածս էն ա, որ Սերժը հիմա նույն վիճակում ա: Հանրաքվեն կեղծելով ինքը որոշ չափով լուծեց իշխանական նախագահացուների հարցը, բայց զգալիորեն թուլացրեց իր խնձորին հասնելու ու պահելու գործը:

https://www.facebook.com/aregface/posts/1147863805258698

Կա ժողովրդավարական ԸՕ ունենալու հնարավորություն

Բուն ընտրական պրոցեսի վերահսկողությունը, անկասկած, կարևոր գործիք է՝ ընտրակեղծիքները բացառելու գործում: Բայց չի կարելի թերագնահատել այդ գործին նպաստող Ընտրական օրենսգիրք ունենալու հնարավորությունը:

Առաջին անգամ Հայաստանում Ընտրական օրենսգիրքի փոփոխությունը ձեռք է բերել նման հանրային հնչեղություն, որն ունի բոլոր հնարավորությունները վերաճելու լուրջ հանրային ճնշման: Սրան գումարած ժողովրդավարական ընտրություններ կազմակերպելու գործում ընդդիմությունն ունի աննախադեպ միջազգային աջակցություն: Ստեղծված է իրական հնարավորություն իշխանությունների ընտրակեղծիքները գրեթե բացառող կամ առնվազն դրանք զգալիորեն նվազեցնող Ընտրական օրենսգիրք պարտադրելու համար:

Կոնկրետ ժողովրդավարական ԸՕ ունենալու հարցում անհրաժեշտ է ընդամենը քաղաքական ուժերի, կազմակերպությունների, նախաձեռնությունների պարզ, ոչնչի չպարտավորեցնող միասնականություն:

https://www.facebook.com/aregface/posts/1146693985375680

ՀՀԿ-ն ծուղակում է

ՀՀԿ-ի Ընտրական օրենսգրքի հրապարակումը Վենետիկի հանձնաժողովի կողմից չեր կարող պատահական լինել։ Փաստորեն նախագիծը հրապարակվել է այն ժամանակ, երբ ՀՀԿ-ն համառորեն հրաժարվում էր այն հրապարակել։ ՀՀԿ-ի ծրագիրը այստեղ չափազանց պարզ էր. նախագիծը ներկայացնել հանրությանը ՎՀ-ի քիչ թե շատ դրական եզրակացությունը ստանալուց հետո և այդ փաստը ներհայաստանյան քննարկումների ժամանակ օգտագործել, որպես հաղթաթուղթ։ Սակայն այս քայլով ՎՀ-ն հրահրում է նախագծի քննարկումը մինչ իր եզրակացության հրապարակումը՝ զրկելով ՀՀԿ-ին «համոզելու» կարևոր գործիքից։

https://www.facebook.com/aregface/posts/1138878719490540?pnref=story

Ոստիկանությունը հայտնվեց հիմար վիճակում

Բոլորիս համար էլ, իհարկե, հասկանալի է, թե ոստիկանությունը իրականում ինչ արեց: Ցինիկ ու էժան փիար: Բայց մի պահ կողքից նայեք:

Ինչ ուզում եք ասեք, բայց Մարտի 1-ի ամենամյա հավաք-երթը քաղաքական միջոցառում է, որը միշտ ունի կոնկրետ ասելիք, բովանդակություն, պահանջ: Պարզ է նաև, որ «հասարակական կարգ պահող» ոստիկանությունը ոչ մի առնչություն չուներ այդ քաղաքական բովանդակության հետ, բայց միայն մինչև այն պահը, երբ նա ձեռքը ծաղիկ վերցնելով դարձավ քաղաքական ուժի կողմից կոնկրետ քաղաքական նպատակներով, ասելիքով ու պահանջով կազմակերպված միջոցառման մաս:

Սրանով Վովան իրան շատ հիմար վիճակի մեջ դրեց: Ստացվում է, որ նա ընդունում է բոլոր այն գնահատականներն ու պահանջները, որոնք ներկայացվում են Կոնգրեսի կողմից, ընդունում է նաև իր զգալի դերակատարության փաստը մարտիմեկյան սպանդի կազմակերպման և իրականացման գործում:

Մենակ չասեք, թե սա միայն զոհերի հիշատակի հարց էր, եթե էդպես էր, Օսիպյանի ձեռը պսակ տայիք ու առավոտը հրաշտակների երթ կազմակերպեիք, իսկ դուք, նորից եմ ասում, ինքներդ ձեզ դարձրեցիք շատ կոնկրետ քաղաքական գործողության մաս:

https://www.facebook.com/aregface/posts/1138632012848544

Ինչո՞ւ է հենց Կոնգրեսի ընտրած միջոցառման ձևը այդքան գայթակղիչ

Քանի որ հիշատակի միջոցառումն արդեն կայացավ, կարծում եմ կարելի է մի երկու խոսք ասել «Մարտի 1-ի սեփականաշնորհում» կոչվող բարբաջանքի մասին:

Իսկապես իրադարձությունները հիշելու և դրանց բացահայտում պահանջելու իրավունքը յուրաքանչյուրինն է՝ կլինի դա քաղաքական ուժ, կազմակերպություն, նախաձեռնություն, թե անհատ: Բայց խոսքը այստեղ ավելի շատ վերաբերվում է կոնկրետ միջոցառման տեսակին, ձևին, որը ութ տարի շարունակ կազմակերպում է Կոնգրեսը: Մարտի 1-ին կազմակերպվող հավաք-երթը Ազատության հրապարակից արդեն շատ վաղուց Կոնգրեսի ավանդական միջոցառումն է: Այս օրը հիշելու և մեր բողոքը բարձրացնելու համար մենք այս ձևն ենք ընտրել, հիմա ճիշտ է, թե սխալ՝ կապ չունի, ինչպես կուզեք՝ համարեք: Բայց հարցն այն է, թե ինչու է հենց Կոնգրեսի ընտրած հիշատակման ձևը այդքան գայթակղիչ, էդ ինչ մագնիսական ուժ ունենք, որ արդեն ութ տարի շարունակ ամեն անգամ մեկը հայտնվում ու հավակնություն ա ներկայացնում միասին կամ միանձնյա կազմակերպել հենց այդ միջոցառումը: Սա իսկապես մի քիչ կասկածելի է:
Մարտի 1-ը հիշելու համար բավարար է, օրինակ, ուղղակի գնալ ու ծաղիկ դնել Մյասնիկյանի արձանի մոտ կամ եթե խոսք ունեք ասելու, ապա Երևանում ոչ միայն գոյություն ունեն տասնյակ տեղեր դա անելու համար, այլև կան բազմաթիվ այլ ժամեր, երբ կարելի ա կազմակերպել այդ միջոցառումը, ու ձեզ որեւէ մեկը չի խանգարի, հատկապես այդքան չսիրված Կոնգրեսը: Օրինակ՝ նույն Կոնգրեսը անհրաժեշտության դեպքում երբեք կաշկանդված չի եղել իր ավանդական երթը այլ վայրից անել, օրինակ Սարյան պուրակ կամ այլ ֆորմատի միջոցառում կազմակերպել, օրինակ, Սուրբ Սարգիս եկեղեցում պատարագի մասնակցել:
Փաստը մնում է փաստ, որ ինչքան Մարտի 1-ի հանրահավաքը դարձել է ավանդական, այդքան էլ ավանդական են դարձել այդ միջոցառումը հարամ անելու փորձերը:

Հ.Գ. Էս նույնը վերաբերվում է նաև ոստիկանությանը: Ուզում էս հիշես՝ քեզ բռնող չկա, բայց արա դա հնարավորինս հեռու ժողովրդից: Գնա Վովայի գլխավորությամբ երթ արա, ծաղիկ տար, աղոթի, գլուխդ պատով տուր, բայց էդ արյունոտ ձեռքերով մի փորձի Մարտի 1-ը հերթական շոուի վերածել:

https://www.facebook.com/aregface/posts/1137970832914662?pnref=story

Ասեք Ո՛Չ և դուրս եկեք փողոց. ԴՈՒՔ ԿԱՐՈՂ ԵՔ

Սիրելի հայրենակիցներ,

ինչպես գիտեք ՈՉ-ի շտաբը, որի մաս են կազմում Հայ Ազգային Կոնգրես և Հայաստանի ժողովրդական կուսակցությունը, ձևավորվել է հստակ ծրագրի շուրջ, այն է` տապալել Սահմնանադրության փոփոխությունը և դեկտեմբերի 6-ի հանրաքվեն վերածել Սերժ Սարգսյանին անվստահություն հայտնելու գործընթացի: Այս նպատակին հասնելու համար ՈՉ-ի շտաբը պատրաստվում է օգտագործել քարոզարշավի բոլոր հնարավորությունները՝ հեռուստատեսային և ռադիոքարոզչություն, մարզային այցելություններ, զանգվածային փողոցային միջացառումներ, ընտրատեղամասերի վերահսկողություն և այլն: Մի խոսքով՝ օգտագործվելու են բոլոր այն գործիքները, որոնք կապահովեն համաժողովրդական մոբիլիզացիա ՈՉ քվեարկելու և ժողովրդի կամքը իշխանություններին պարտադրելու գործում: Տեղեկացնեմ նաև, որ ՈՉ-ի միասնական շտաբը նոյեմբերի 20-ին, Ազատության հրապարակում հրավիրել է իր առաջին հանրահավաքը:

Միանգամից ցանկանում եմ ասել, որ մեր ծրագիրը ըստ էության ոչընչով չի հակասում Նոր Հայաստան միավորման ծրագրին: Սրանք միմյանց չխանգարող, ինչ-որ տեղ նաև փոխլրացնող ծրագրեր են: Հակառակ բոլոր պնդումները իշխանական քարոզիչների երևակայության արդյունք են և ժողովրդի մոտ հիասթափություն սերմանելու էժան նպատակ են հետապնդում: Ի հեճուկս Սերժ Սարգսյանի ընդդիմությունն այսօր ավելի քան համախմբված է Սահմանադրության փոփոխության մերժման գաղափարի շուրջ:

Իրականում այս գործընթացում լրջագույն խնդիրներ ունեն հենց իշխանությունները, որոնց ներթիմային լարվածության, միջազգային աջակցության բացակայության և համաժողովրդական ատելության պայմաններում անհրաժեշտ է ապահովել առնվազն 700 հազար կողմ քվե: Կարծում եմ՝ բացատրելու կարիք չկա, որ անգամ օգտագործելով իր փեսայի քարոզչական ողջ ներուժը Սերժ Սարգսյանը չի կարողանա Հայաստանում գեթ մեկ մարդու համոզել, որ մեր երկրում առկա խնդիրների պատճառը Սահմնադրության անկատարությունն է: Նա չի կարող համոզել, որՍահմանադրությունն է վերջին տարիներին հարյուր հազարավոր մարդկանց ստիպել արտագաղթել, որ Սահմանադրությունն է ժողովրդին գցել աղքատության ճիրանների մեջ, որ Սահմանադրությունն է ստիպել Սերժ Սարգսյանին ու նրա մերձավորների մենաշնորհել երկրի ողջ տնտեսությունը, որ Սահմանադրությունն է Մարտի 1-ին հրաման տվել գնդակահարել տասը քաղաքացիների, որ Սահնանադրությունն է միջազգային ասպարեզում Հայաստանի ձախողումների պատճառը, որ Սահմանադրությունն է տարիներ շարունակ կեղծում ընտրությունները:

Ուստի Սերժ Սարգսյանի հույսը գալիք հանրաքվեում կարող է լինել բացառապես ընտրակեղծարարությունը: Սակայն հաշվի առեք, որ դա պետք է արվի մի իրավիճակում, երբ իշխանությունը զրկված է լինելու ընտրությունները կեղծելու շատ կարևոր լծակից: Խոսքը վերաբերվում է տարբեր դրածո թեկնածուների միջոցով ընդդիմության ձայները փոշիացնելու հնարավորությանը: Ի տարբերություն նախորդ ընտրական պրոցեսների, այս անգամ քարոզարշավի ընթացքում, դեկտեմբերի 6-ին ամեն ինչ շատ հստակ է լինելու. մենք խնդիր չենք ունենալու կողմնորոշվել բազմաթիվ կամակատար թեկնածուների ստեղածած աղմուկի մեջ: Լինելու է պարզ ընտրությունուն, ընդամենը երկու թեկնածուի միջև: Այո-ի թեկնածուն լինելու է Սերժ Սարգսյանն ու նրա կլանը, ՈՉ-ի թեկնածուն ՝ զարգացող, ժողովրդավարական և բարեկեցիկ Հայաստանը:

Այդպիսով վերջապես Հայաստանյան հասարակությունը ունենալու է վարչախմբին միասնական և կենտրոնացված հարված հասցնելու եզակի հնարավորություն: Դեկտեմբերի 6-ի քվեարկությանը բոլորիս ակտիվ մասնակցության, միասնական ՈՉ-ի արտահայտման դեպքում իշխանական կեղծարար մեքենան ճաքեր է տալու: Հետևաբար մենք իրավունք չունենք տներում նստած մնալով ու ընտրատեղամասեր չներկայանալով հեշտացնել Սերժ Սարգսյանի գործը: Մեր ձեռքերի ընդամենը մեկ շարժումով դեկտեմբերի 6-ը կարող է Սերժ Սարգսյանի համար դառնալ մղձավանջ, իսկ Հայաստանը կարող է վստահորեն կանգնել ժողովրդավարացման ճանապարհի վրա:

Հաղթանակի հասնելու մեր բանաձևը չափազանց պարզ է. ՈՉ-ի ակտիվ քվեարկություն, գումարած ընտրատեղամասերի համատարած վերահսկողություն, գումարած պինդ կանգնած և բազմամարդ հրապարակ:

Սիրելի հայրենակիցներ: Եվ վերջում եկեք մի կարևոր փաստ արձանագրենք: Սերժ Սարգսյանի կլանի իշխանության ախբյուրը նրա ֆինասական հնարավորությունները, վարչական լծակները կամ ուժային կառույցները չեն: Տարիներ շարունակ նրա իշխանության միակ հենարանը եղել են մեր ընկալումներն ու մեր վախերը: Այժմ եկել է այդ ընկալումներից, իշխանական քարոզչության կողմից ներշնչված հիասթափության ու վախի զգացումից ազատվելու պահը, եկել է համառ և ինքնավստահ լինելու պահը: Եկել է միասնական ՈՉ ասելու և այդքան սպասված հաղթանակի բերկրանքը զգալու պահը: 

Դուք կարող եք

Ասեք Ո՛Չ

Դուրս եկեք փողոց

Սերժի հեքիաթը կամ ինչպե՞ս լինել ընդդիմություն, երբ դու իշխանություն ես

Փաստարկների սնանկությունը հանրապետականներին գցել է մառազմի գիրկը: Դաշնակների մոտ չստացվեց, հիմա էլ նրանք են սկսել համոզել, թե Սահմանադրության փոփոխությունը դա ըստ էության իշխանափոխության ծրագիր է: Ու այնքան են տարվել այս թեզով, որ եթե այսպես շարունակվի, ապա մինչև քարոզարշավի ավարտը կունենանք փոփոխոթյան քարոզիչների մի քանի հատորանոց ինքնախոստովանական ցուցմունքների հավաքածու:

Ասում են, թե Հայաստանում ստեղծվել է արատավոր համակարգ, մեր երկիրը չի զարգանում ու դրա մեղավորը Սահմանադրությունն է: Կրկին փորձենք ենթադրել, թե դա հենց այդպես է: Ի՞նչ է ստացվում:

Բոլորս էլ գիտենք, թե որն է Հայաստանի զարգացմանը խոչընդոտող արատավոր համակարգը: Եթե կարճ, ապա դա Սերժ Սարգսյանի կլանի կողմից իշխանության բռնազավթման արդյունքում կամ միջոցով ստեղծված համակարգն է՝ դրանից բխող բոլոր հետևանքներով (կոռուպցիա, պետական միջոցների թալան, քաղաքական մրցակցության բացառում և այլն): Իհարկե սա հանրապետականների շուրթերից դժվար թե լսենք, բայց ակնարկները, անկասկած, վերաբերվում են հենց սրան: Նրանք լավ գիտեն, որ Հայաստանում այլևս ոչ մեկի չես համոզի, որ այս խնդիրները գոյություն չունեն, ուստի հայտնի փաստերը ոչ թե հերքվում են, այլ հակառակը՝ բարձրաձայնվում, իսկ Սահմանադրական փոփոխությունը արդեն ներկայացվում է, որպես ժողովրդին իսկապես հուզող խնդիրների լուծում:

Կարճ ասած՝ հանրապետականները որոշել են փոփոխությունները քարոզել որպես ընդդիմություն: Նպատակը հասկանալի է: Ընդդիմության ծրագիրը ավելի շուտ կարող է արժանանալ հասարակության համակրանքին, բայց այստեղ մի մեծ պրոբլեմ գոյություն ունի. դժվար է լինել ընդդիմություն, երբ դու իշխանություն ես....):

Ամբողջ խնդիրը կայանում է նրանում, որ եթե անգամ Սահմանադորությունը ունի բացեր, դա ամենևին չի նշանակում, որ իշխանության ղեկին հայտնվածը պարտավոր է օգտվել այդ բացերից ու հնարավորություններից: Սահմանադրությունը չի ստիպել Սերժ Սարգսյանին ու նրա կլանին կեղծել ընտրությունները, չի ստիպել գնդակահարել խախաղ ցուցարարների, չի ստիպել իրականացնել քաղաքական հալածանքներ, չի ստիպել թալանել պետական միջոցներ, հարստահարել ժողորդին: Սահմանադրությունը (իհակրկե, ըստ հանրապետականների) ընդամենը իր անկատարության պատճառով տվել է այդ հնարավորությունը:

Իսկ եթե ինչ-որ մարդիկ տարիներ շարունակ սուսուփուս օգտվել են այդ հնարավորություններից, ուրեմն նրանց գործունեությունը ի սկզբանե ունեցել է հենց այդ նպատակը, նշանակում է մենք գործ ունենք անպատասխանատու, պետական մտածողությունից զուրկ ու հակաժողովրդական իշխանությունների հետ: Հիմա եթե հանրապետականները սա են մեզ փորձում համոզել, ապա նրանք որևէ խնդիր չունեն: Եթե նրանք խոստովանում են իրենց բոլոր հանցագործությունները և ցանկանում են վերջապես լուծում գտնել, ապա հանրաքվեն պետք է նախաձեռնվեր կամ իրականացվեր բացառապես Սերժ Սարգսյանի և նրա հանցախմբի անդամների հրաժարականներից հետո:

Իսկ քանի որ դա տեղի չի ունեցել, մեզ շատ դժվար է լինելու համոզել, որ Սերժ Սարգսյանը ունի ոչ թե սեփական իշխանությունը հավերժացնելու, այլ բարի իշխանափոխություն իրականացնելու ծրագիր:

‪#‎ՈՉ‬
https://www.facebook.com/aregface/posts/1055681621143584?pnref=story

Պատրաստ եղեք դուրս գալ փողոց

Կարելի է ասել, որ «ՈՉ»-ի ճակատի ձևավորմամբ ավարտվեց հերթական, բայց կարևոր քաղաքական փուլերից մեկը: Եթե պատկերավոր ասենք, ապա ավարտվեց մարատադաշտում զորքերի դասավորման փուլը:

Սերժը իր հանդիպումներով ուրվագծեց այն ուժերի շրջանակը, որոնք պայքարելու են ՀՀ Սահմանադրության դեմ, իսկ «ՈՉ»-ը ձևավորեց Սահմանադրության պաշտպանության ճակատը:

Սակայն այս երկուսի միջև կա մեկ էական տարբերություն. Սերժի կոնսոլիդացիան ավարտվում է հայտնի ընդունելությունների լուսանկարներով: Սերժի զինվորները, բացի դաշնակներից դեռևս չեն հանդգնում բաց պաշտպանել իշխանության հավերժացման ծրագիրը: Սերժը դեռևս առևտրի մեջ է իր վարձկանների հետ և այս պահի դրությամբ «Այո»-ի ճակատ ըստ էության գոյություն չունի:

Ի տարբերություն «Այո»-ի, «ՈՉ»-ն այլևս ունի հստակ տեսք, հասարակության լայն և ակտիվ շրջանակ ներկայացնող ուժերի կողմից ստորագրված փաստաթուխտ և սարգսյանական ուժերի դեմ պայքարելու պատրաստակամություն ու վճռականություն:

Հ.Գ. Ճակատամարտի նախապատրաստական կարևոր փուլերից մեկն ավարտված է, գալիս է կոնկրետ գործողությունների անցնելու փուլը:

Պատրաստ եղեք դուրս գալ փողոց: ‪#‎ՈՉ‬/NO

https://www.facebook.com/aregface/posts/1039291146115965

Ո՛Չ սահմանադրական փոփոխություններին. Տեսանյութ

Ո՛չ սահմանադրական հեղաշրջմանը

https://www.facebook.com/pages/%D5%88%D5%89/161825480821197?ref=hl

Բաժանում ռեժիմի և հասարակության միջև

Հերթական հեքիաթը

Միշիկյան մամուլը սկսել է կանխատեսել հասարակության բաժանում «ՈՉ»-ի ու «այո»-ի միջև:

Ընդամենը 3 փաստի արձանագրում կատարենք

1. Սահմանադրական «փոփոխությունների» հասարակական պահանջ գոյություն չունի: Հասարակույթունը կամ դեմ է կամ դեռ անտարբեր է:

2. Սերժ Սարգսյանի նկատմամբ մեղմ ասած անվստահությունը չի կարող թույլ տալ, որ իշխանությունների որևէ նախաձեռնություն ընդունելի դառնա հասարակության համար:

3. Սերժ Սարգսյանը չի էլ ցանկանում սահմանադրական փոփոխությունները ընդունելի դարձնել հասարակության համար: Նրա հենարանը երբեք չի եղել հասարակական աջակցութունը: Իշխանությունների հաշվարկը մշտապես կապված է եղել, կրիմինալի աջակցության, վարչական ռեսուրսների և կեղծիքների հետ:

Հետևաբար որքան էլ իշխանական քարոզչակենտրոնները փորձ են խոսել հասարակության երկու մասի բաժանման մասին, տեղի է ունենում ոչ թե հասարակթյան բաժանում «Ոչ»-ի ու «այո»-ի, այլ բաժանում ռեժիմի և հասարակության միջև:

https://www.facebook.com/aregface/posts/1033453043366442?pnref=story

Դատարկ քարոզիչների դատարկ թեզը

Կանխատեսելի զուգադիպությամբ ընդամենը ժամերի տարբերությամբ 1in.am, hayeli.am, iravunk.com կայքերը, Հայկական ժամանակ և Առավոտ օրաթերթերը/կայքերը հրապարակել են նույնաբովանդակ նյութեր:

Եթե երկու բառով ասենք, ապա տարբեր ձևակերպումներով ներկայացված միտքը հետևյալն է. Քոչարյանը համագործակցելով Կոնգրեսի հետ գլխավորելու է ՈՉ շարժումը:

Կարելի է անել եզրակացություն.

1.Քարոզչական այս ակտը հերթական ապացույցն է այն բանի, որ վերոնշյալ լրատվամիջոցները գտնվում են Սերժի ու Միշիկի գրաքննության/վերահսկողության տակ:

2. Այլ փաստարկներ չունենալով հակադրվելու ՈՉ-ի շարժմանը իշխանական քարոզիչները շեշտը դնելու են այս դատարկ թեզի վրա:

Կանխատեսում.

Մոտակա օրերին նման հրապարակումներով հանդես կգան վերահսկողության տակ գտնվող մի շարք այլ թերթեր/կայքեր:

https://www.facebook.com/aregface/posts/1032110546834025?notif_t=like

Նախագահականի հանդիպումներից օգտվելու է միայն Սերժը

Կարա՞ք երեք անգամից գուշակեք, թե ինչու է Սերժը պատրաստվում կրկին հանդիպել որոշ քաղաքական ուժերի հետ:

Ինձ հետաքրքիր է կա՞ն արդյոք միամիտներ, որ կարծում են, թե Սերժը դա անում է

- այդ ուժերին համոզելու համար, երբ հայտնի փաստ է, որ նրա գլխավորած ռեժիմի համոզելու գործիքները մշտապես եղել են ոչ թե քննարկումները կամ բանավեճերը, այլ առևտուրը, կոմպրոմատաները, վարչական և ուժային լծակների օգտագործումը:

- այդ ուժերի կարծիքը իմանալու ու հաշվի առնելու համար, երբ բոլորին է հայտնի, որ Սերժը մշտապես թքած է ունեցել քաղաքական ուժերի կարծիքների վրա, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ այդ կարծիքները պարտադրվել են հրապարակի ճնշման տակ: Եվ ընդհանրապես Սահմանադրական փոփոխությունները նախաձեռնելիս նա հաշվի չի առել ոչ մեկի, անգամ իր սեփական կարծիքը: ) (Սերժը մեկ անգամ չէ հայտարարել, որ դեմ է խորհրդարանական կառավարման համակարգին):

Ոնց որ միամիտներ չկան...: Բոլորն են լավ հասկանում են, որ էդ հանդիպումնրը բացառապես տեսախցիկների համար են: Դրանց նպատակը բովանդակային քննարկման, փոփոխությունների անհրաժեշտության և Սերժի շուրջ համախմբան իմիտացիա ստեղծելն է: Էդ հանդիպումներից օգտվելու է միայն իշխանությունը:

Հ.Գ. Եթե Սերժին ասելիք կամ համոզելու բան ունես, ապա դա պետք է անես ոչ թե նախագահականում, այլ Ազատության հրապարակում:

https://www.facebook.com/aregface/posts/1025951950783218

Մի հատ բո ու վերջ՝ պատրաստ էք

Սերժը թազա գյուտ ա ծնել:

Պարզվում ա ինքը սահմանադրությունը փոխում ա, որ հանկարծ Քոչարյանը նախագահ չդառնա: Բայց զարմանալին էս չի, զարմանալին էն ա, որ գտնվել են էս Գյուլնազ տատու հեքիաթին հավատացողներ: Ինչքան քիչ բան ա պետք ձեզ ֆռացնելու համար: Մի հատ բո ու վերջ՝ պատրաստ էք: Բա մտքներովդ չի անցել, որ հանկարծ Լիսկան կարող ա ուզենա նախագահ դառնա... Բերեք միանգամից բոլոր բոբոներին ինադու պետականությունից հրաժարվենք ու էդ դարդերից ազատվենք: Էլ ում մտքով կանցնի չեղած պետության նախագահ դառնալ:

Ինքան կարելիu ա սենց վախեցած, կռացած ու ստրկացած ապրել: Ով ա գալու, բա հետո ինչ ա լինելու, բա որ ավելի վատ լինի..... Ինչքան կարելի ա... Ուրեմն իմացեք՝ չնայած սրանից վատ լինելու էլ տեղ չկա, բայց երբեք հարյուր տոկոսանոց երաշխիք չի եղել ու չի լինելու, որ ավելի վատ չի լինի.... էդ ա իրականանությունը:

Պետք ա ձևավորել ընտրված իշխանություն, ավելի վատը կլինի կամ ուղղակի վատը կլինի՝ հեռացնել ու ընտրել նորը ու այսպես շարունակ...

Հիմա հարցը էս ա՝ կամ տղամարկություն ենք գտնում ու սկսում ենք փորձել հարցը լուծելու ռեալ տարբերակը՝ սահմանադրական հանրաքվեն վերածելով Սերժի անվստահության գործընթացի, կամ գլուխներս կախ, առանց բողոքելու շարունակում ենք վայելել գաղջը:

https://www.facebook.com/aregface/posts/1022898801088533