Մենք պարտավոր ենք դիմադրել սարգսյանական այդ ծրագրին

Ընդունելով հանրաքվեի մասին օրենքը՝ Հանրապետականներն ու դաշնակները դեռ Սահմանադրական հանրաքվեն չնշանակված կեղծեցին այն։

Իսկ մենք գիտենք, որ Սերժ Սարգսյանը կեղծիքների է գնում բացառապես իշխանություն ձեռք բերելու կամ պահպանելու նպատակով։

Սա ևս մեկ անգամ ապացուցում է, որ սահմանադրական փոփոխությունների միակ նպատակը իշխանության պահպանումն է։ Ու հենց այս պատճառով է, որ չնայած արդեն այսօրվանից հանրաքվեի վրա դրված է ոչ լեգիտիմության կնիքը, մենք պարտավոր ենք դիմադրել սարգսյանական այդ ծրագրին և օգտագործել հանրաքվեի թեկուզ անհավասար, բայց բավարար պայմանները Սերժ Սարգսյանին իշխանությունից հեռացնելու համար։

https://www.facebook.com/aregface/posts/988105714567842

Պետք է հստակ պատկերացնես, թե ով է քո հակառակորդը

Երբ զարմանում եք ՀԷՑ-ի հանցավոր գործունեության նկատմամբ իշխանությունների՝ մասնավորապես դատախազության ցուցաբերած անտարբերության վրա, մի մոռացեք, որ ապրում ենք Հայաստանում, որտեղ գործ ունենք 10 քաղաքացիների գնդակահարած, ռազմական հեղաշրջմամբ իշխանությունը զավթած, հալածանքներով, տեռորով ու թալանով այդ իշխանությունը պահող, հենց դատախազության, ոստիկանության ու դատարանների միջոցով այդ հանցագործությունները կոծկած սարգսյանանական ռեժիմի հետ:

Հայաստանում որևէ գործունեություն ծավալող, կամ ընդհանրապես ապրող մարդ իրավունք չունի հաշվի չառնել այս իրողությունները: Հատկապես պայքարող անհատները կամ ուժերը իրավունք չունեն իրնեց պահել այլմոլորակայինի ու իբր մեր խնդիրների սկզբնաղբյուրը չհասկացողների պես: Եթե սա չես հասկանում, ուրմեն անմեղսունակ ես կամ քեզ դրել ես էդպիսինի տեղը: Մեջտեղի տարբերակ չկա:

Կամ պետք է համակերպվես ու ապրես որպես ռեժիմի ստրուկ, կամ պետք է պայքարես, ինքնախաբեությամբ չզբաղվելով ու հստակ պատկերացնելով, թե ով է քո հակառակորդը:

https://www.facebook.com/aregface/posts/987570074621406

Չկա Սերժ՝ չկա թալան: Չկա թալան՝ չկա Սերժ

Ամբողջ խնդիրն այն է, որ Սերժ Սարգսյանի գլխավորած հանցախումբը ձևավորվել ա հենց թալանելու նպատակով:

Չկա Սերժ՝ չկա թալան:
Չկա թալան՝ չկա Սերժ:

Եթե դրել ես Հայստանում թալանը վերացնելու նպատակ, ապա քո պայքարի հանգրվանը թալանչի Սերժ Սարգսյանից ազատվելն է:

Ըստ այդմ, դիմադրելով հոսանքի թանկացմանը` դիմադրում ես թալանին, դիմադրելով թալանին` ևս մեկ քայլ ես անում ռեժիմի տապալման ճանապարհին:

https://www.facebook.com/aregface/posts/983451888366558

Էս իշխանությունները նահանջում են բացառապես փողոց դուրս եկած զանգվածների ճնշման տակ

Չգիտեմ, գուցե մի քիչ վիճելի բան ասեմ, ուղղակի վերջին մի քանի օրերին շատ է խոսվում «100 դրամ»-ի ակցիաների ու էդ շարժման հաջողության պատճառների մասին։ Կարծում եմ, որ էստեղ մի քիչ մոլորություն կա, երբ ասում ենք, թե ակցիները հասան իրենց նպատակին, քանի որ հնարավոր եղավ կազմակերպել համատարած բոյկոտ։

Բոյկոտը, իհարկե, կարևոր նշանակություն ունեցավ։ Այն օգնեց համախմբել մարդկանց ընդհանուր գործի շուրջ, բայց այն ընդամենը մի ուրիշ՝ իսկապես հաղթանակ բերած կրաևորագույն հանգամանքի նպաստող պայմաններից մեկն էր: Էդ հանգամանքը փողոց դուր եկած հազարավոր մարդիկ էին։ Էդ մարդիկ չվճարելու ակցիայի փոխարեն կարող էին համախմբվել, օրինակ, դասադուլի կամ գործադուլի շուրջ, կամ սովորական թռուցիկ բաժանելու շուրջ։ Կարևորը դա չէր։ Կարևորն այն էր, որ մարդիկ չէին ցանկանում վճարել ավելին և պատրաստ էին պայքարել դրա համար։ Պետք չէ մոռանալ նաև, որ տվյալ շարժումը ի տարբերություն «շրջանառության հարկի» կամ «կուտակայինի» դեմ շարժումների համազգային բնույթ ստացավ, քանի որ թանկացումը շոշափելի ձևով հարվածում էր բնակչության 80-90 տոկոսի գրպանին։

Ու հիմա նույնը տեղի է ունենում էլեկտրաէներգիայի թանկացման հետ կապված։ Սա արդեն ուղղիղ հարվածում է հասարակության բոլոր շերտերին, բնակչության 100 տոկոսի գրպանին։ Ի տարբերություն անցյալ տարվա, երբ թանկացման հետևանքները անորոշ էին, ձմեռային աստղաբաշխական վճարումներից հետո թե՛ սովարական սպառողի, թե՛ գործարարի համար այս հարվածը բավական շոշափելի է դարձել։ Այսինքն, այս շարժման համախմբումը ապահովելու, ուժեղ, ազդեցիկ դաշնակիցներ ձեռք բերելու հնարավորություններն այժմ մի քանի անգամ ավելի շատ են, քան նախկինում։

Ասածս ի՞նչ է․․․ Այսօր առկա են բոլոր նախապայմանները էլէկտրաէներգիայի հարցով ժողովրդի կամքը իշխանություններին պարտադրելու համար։ Անհարժեշտ է միայն գրագետ ու հետևողական աշխատանք։

Ինչ ուզում ենք ասենք, բայց էս իշխանությունները նահանջում են բացառապես փողոց դուրս եկած զանգվածների ճնշման տակ։ Էդ զանգվածների հետագա գործողությունների անկանխատեսելիույթունն ու դրանով իսկ իշխանական աթոռների համար իրական վտանգ ներկայացնելն է, որ սարսափեցնում է Հայաստանի ղեկին հայտնված հանցավոր խմբավորմանը։

Այնպես որ, ցանկության դեպքում ամեն ինչ էլ կստացվի․․․ կարևորը, որ շատ չկենտրոնանաք երկրորդական հարցերի վրա․․․

Դուխներդ տեղը, դեպի հաղթանակ ))

https://www.facebook.com/aregface/posts/974615545916859

Սերժ Անմեղ Սարգսյան

Ընդդիմությունը մեղավոր է, որ հիասթափեցնում է ժողովրդին

Ժողովուրդը մեղավոր է, որ հիասթափված արտագաղթում է

Արտագաղթողներով անդադար համալրվող սփյուռքը մեղավոր է, որ փող չի ուղարկում

Գոյատևող տաքսիստը մեղավոր է, որ բյուջեն չի լցվում

Բռնության ենթարկվող ատիվիստը մեղավոր է, որ պայքարում է

Գնդակահարվող քաղաքացին մեղավոր է, որ միտինգ է գնում

Սահմանադրությունն էլ մեղավոր է, որ երկրում համատարած ապօրինություն է․․․

Սերժ Անմեղ Սարգսյան

https://www.facebook.com/aregface/posts/972542069457540

Քաղաքական հետապնդումների բացառման միակ երաշխիքը՝ Սերժի հանցախմբից ազատվելն է

Քաղբանտարկյալների ազատ արձակումը իհարկե ուրախացնող փաստ է, բայց

–ինչպես բոլոր նախորդ դեպքերում, անհեթեթ ու շինծու քրեական գործը մնում է ուժի մեջ

–դեռևս բանտերում կան քաղաքական դրդապատճառներով ձերբակալված մարդիկ

–քանի դեռ Հայաստանում գործում է թալանն ու իշխանության պահպանումը, որպես գերնպատակ ունեցող վարչախումբը, մեզնից յուրաքանչյուրը պոտենցիալ քաղբանտարկյալ է։

Հետևաբար՝ Հայաստանում քաղաքական հետապնդումների բացառման միակ երաշխիքը՝ Սերժի հանցախմբից ազատվելն է։

https://www.facebook.com/aregface/posts/969543353090745

Սերժն ինքն իրեն չէր ների, եթե հանկարծ բաց թողներ խայտառակելու ու խայտառակելու հերթական առիթը

Մեկը Սերժին ասեր՝ «գնա ծաղիկդ դիր ու հանգստացի»:

Բայց ո՞նց կլիներ: Էս իրա տոնն էր... Ո՞նց կլիներ, որ չցցվեր, որ մի կամ մի քանի դատարկ, իրար հակասող ու պետական շահի հետ կապ չունեցող միտք չարտահայտեր:

Ո՞նց կարող էր իր արկածախնդիր պահանջատիրական հռչակագրը ընթերցելուց մի քանի շաբաթ անց չընկներ հակառակ ծայրահեղության մեջ՝ չխոսեր պատմաբանների հանձնաժողով ներառող հայ-թուրքական արձանագրությունները վավերացնելու (Ցեղասպանության ուրացման) հնարավորության ու Թուրքիայից հողային պահանջներ չունենալու (դաշնակների ականջը կանչի) մասին։

Ինչպե՞ս պետական պարտքի, աղքատության ու արտագաղթի ահռելի չափսերի տակ կռացած, կործանված տնտեսությունունով երկրի խոպանչի «ղեկավարը» չասեր, որ Թուրքիայի հետ սահմանի փակ լինելը Հայաստանի համար կենսական նշանակություն չունի:

Ուղղակի Սերժն ինքն իրեն չէր ների, եթե հանկարծ բաց թողներ խայտառակելու ու խայտառակելու հերթական առիթը, եթե կրկին անգամ չապացուցեր, որ ինքը Հայաստանի գլխին դարդ ու աղետ է:

https://www.facebook.com/aregface/posts/964288406949573

Ազգային շահը բավարարելու առաջին քայլը գործող իշխանությունից ազատվելն է

Սերժ Սարգսյանի բանդային իսկապես թվում է, թե Թուրքիային մի երկու անգամ հայհոյելով ու մի քանի տոնական միջոցառում կազմակերպելով կարողացել են վերականգնել իրենց վարկանիշը ու ազատվել համաժողովրդական ատելությունից։ 

Երևի դրա համար են իրենց թույլ տալիս մեծ-մեծ հարցազրույցներ տալ ու էժան վերլուծություններ անել։ Լկտիության ու տգիտության բարձրունքը այսօր գրավել են Վահրամ Բաղդասարյանը՝ ստորադասելով ժողովրդավարությունը ազգային արժեքներից և երիտհանրապետականները՝ քննադատելով Լևոն Զուրաբյանի ԵԽԽՎ նիստի ժամանակ հնչեցրած ելույթը։ Խոսում են այն մարդիկ, որոնք ՀՀ թիվ մեկ հանցագործ Սերժ Սարգսյանի գլխավորությամբ ստորադասել են թե՛ ազգային շահը, թե՛ ժողովրդավարությունը (իրականում սրանք նույն բանն են) անձնական շահին, երկրի կողոպուտին, որոնք ազգային ցավը վերածել են էժան քարոզչույթան գործիքի․․․

Տղե՛րք, ազգային շահ ասվածը այդքան PR մի արեք։ Դա թարս բուսնող խիարի պես բան է։ Ազգային շահը բավարարելու առաջին քայլը պետությունը արնաքամ անող իշխանությունից ազատվելն է։ Իսկ դրանից ձեզ ոչինչ չի փրկի, եթե անգամ ոտից գլուխ անմոռուկներով զարդարված Ստամբուլը արյան ծով դարձնելու մասին օր ու գիշեր երգեր երգեք։

https://www.facebook.com/aregface/posts/962019763843104

Սա է մեր իրական տեսքը

Հայաստանը գրավել է աշխարհի ուշադրությունը, բայց մի տեսակ այս փաստը հպարտության փոխարեն ամոթի զգացում է առաջացնում։

Մի հատ նայեք, թե ումով ղեկավարվող և ինչ վիճակի հասցված երկրով ենք մենք ներկայանում աշխարհին: Ի՞նչ է աշխարհը տեսնելու, բացի թուլամորթ, պետական մտածողություն ու արժանապատվություն չունեցող Սերժից ու այլ պաշտոնյաներից, բացի աղքատությունից, կաշառակերությունից, անօրինականությունից, բացի էս ամենը հանդուրժող ժողովրդից: 

Պետք է խոստովանել, որ էս վիճակում կարող ենք ակնկալել, որ մեզ լավագույն դեպքում միայն կխղճան, որովհետև Հայաստանը, ցավոք, հարգանքի արժանանալու ռեսուրս չունի: Ինչպե՞ս կարող է աշխարհը հարգել հային, եթե ինքներս չենք կարողանում դա անել: Ինչքան էլ մենք մեր ընկերական շրջապատում ու ընտանիքում լավը լինենք, միևնույն է աշխարհը մեզ գնահատում է մեր ստեղծածով (չստեղծածով՝ առաջին հերթին չկայացաց ու չզարգացող պետությունով), մարդկանցով, որոնք իբր ներկայացնում են մեր շահերը եւ որոնք իբր ընտրված են մեր կողմից:


Սա է իրականությունը, սա է մեր իրական տեսքը։ Ինչքան Սերժի հանցախումբը մնա իշխանության, այդքան մենք ստիպված ենք լինելու բավարավել, որ մեզ ճանաչելու են միայն անցյալով, միայն որպես ժամանակին կոտորված ժողովուրդ, իսկ այսօր մենք լինելու ենք միայն այդ անցյալի խամրած ստվերը, ներկա ու ապագա չունեցող թանգարանային նմուշ:

https://www.facebook.com/aregface/posts/961177417260672

Երջանիկ եղեք, որ ևս մի քանի միլիոն մարդ իմացավ Հայաստանի տեղը

Դժգոհողներ ջան, իհարկե, դուք կարող էիք ապրել նորմալ, զարգացող, միջազգային դրական վարկանիշ ունեցող երկրում, որը աշխարհին իր և իր խնդիրների մասին հիշեցնելու համար չէր մնա միայն բախտի, իսկ ավելի ճիշտ, իսկապես կարևոր գործ անող Քիմ Քարդաշյանի հույսին։ Բայց քանի որ ձեր մեծագույն մասը մշտապես դժգոհել է նաև Հայաստանը փրկելու ճանապարհ որոնողներից, իրական փոփոխություններ իրականացնելու ձևերից կամ իրականացնողներից, նախընտրել է չպայքարելու կամ Սերժին չարյաց փոքրագույն համարելու ու թախտին նստած բախտին սպասելու ճանապարհը, ուրեմն վայելեք այդքան սպասված բախտը և երջանիկ եղեք, որ ևս մի քանի միլիոն մարդ իմացավ Հայաստանի տեղը քարտեզի վրա, աղոթեք, որ աշխարհում հայտնվեն ևս մի քանի հայտնի հայեր, հույս փայփայեք, որ նրանց մտքով ևս օրերից մի օր անցնի թեկուզ մի քանի ժամով Հայաստան այցելել։

Ուղղակի մի բան էլ․ նման խեղկատակ իշխանությունների առկայության պայմաններում, ցավոք, նման երջանկությունն էլ չի կարող երկար տևել։ Իր հանցավոր կառավարմամբ, թուլամորթ կեցվածքով, անտաղանդ հռչակագրով ու հետագա չափազանց կանխատեսելի հակապետական քայլերով Սերժը շատ արագ խայտառակ կանի Հայաստանն էլ, հայ ազգին էլ։ Հավատացեք, որ դա մեծ խնդիր չի լինի մի մարդու համար, ով ուրացել է Ցեղասպանությունը, վտանգել է անկախությունը, հաջողությամբ զրոյացրել է Հայաստանի միջազգային վարկանիշը, արժեզրկել է ղարաբաղյան հաղթանակը։

https://www.facebook.com/aregface/posts/955938467784567

Գերտերությունների հետ Սերժ Սարգսյանը կարող է առնչվել միայն տեր-ծառա ձևաչափով

Ի՞նչ կա զարմանալու նրա մեջ, որ Սերժ Սարգսյանին չեն հրավիրել Աստանայում տեղի ունեցած նախագահների հանդիպմանը։

Բնական է, որ Ռուսատանը ստեղծված աշխարհաքաղաքական իրավիճակում ձգտում է ցույց տալ իր ծանրակշիռ դերը տարածաշրջանում և միջազգային գործընթացներում։ Միևնույն ժամանակ բնական է, որ ուժի ցուցադրման այդ տրամաբանության մեջ ոչ մի կերպ չի կարող տեղավորվել միջազգային զրոյական վարկանիշ ունեցող ՀՀ իշխանության հետ համագործակցությունը։

Վարկաբեկված, թույլ ու անգրագետ Սերժ Սարգսյանի հետ համագործակցության չափից ավել գովազդումը, որպես ԵՏՄ-ի ոչ թե ուժի, այլ թուլության ցուցիչ կդիտարկվի և նրան աշխարհի աչքերում կդնի շատ ծիծաղելի վիճակի մեջ։ Դժվար չէ կանխատեսել նման իրավիճակում արևմուտքի արդարացի արձագանքը․ «Այնքան անճար էք, որ անհաջողակ Սերժի հետ էք հավասարը հավասարի պես համագործակցում, մի բան էլ դա ներկայացնում էք, որպես մեծագույն ձեռքբերում»։

Ամբողջ խնդիրը կայանում է նրանում, որ գերտերությունների հետ Սերժ Սարգսյանը կարող է առնչվել միայն տեր-ծառա ձևաչափով։ Տրամաբանական է, որ նրան, ժամանակ առ ժամանակ, նման ստորածուցիչ ձևերով պետք է ցույց տան իր իրական տեղը։ Եվ քանի դեռ մենք հանդուրժում ենք այս ռեժիմի գոյությունը, այդ տեղը ուզենք թե չուզենք ցույց է տրվելու նաև մեզ։ Այնպես որ զարմանալու, ամաչելու, տխրելու փոխարեն հարկավոր է ուղղակի ազատվել Սերժ Սարգսյանի հակապետական վարչակարգից։

https://www.facebook.com/aregface/posts/949981875046893

Սերժը իրենից ազատվելու հնարավորություն է տալիս

Էս պարզ փաստը արդեն հազար անգամ արձանագրվել է: Բայց քանի որ իրենց պեչենու բաղերը գցողները վերջերս շատացել են ու դրան զուգահեռ ցանկանում են մարդկանց իրենց ետևից տանել, մի անգամ էլ արձանագրենք.

Սահմանադրական փոփոխությունը Սերժ Սարգսյանի վերարտադրվելու վերջին հույսն է: Սա է իշխանական թիմը համախմբված մեկ անձի շուրջ պահելու միակ տարբերակը: Այս ծրագրի ձախողման և Սերժի հեռացման հեռանկարի առկայության պարագայում այսքան կարճ ժամանակում ռեժիմը չի կարողանալու իշխանական նախագահացուների բազմազանության և բոլորի կողմից ընդունելի ուժեղ առաջնորդի բացակայության պայմաններում ընտրել մի ժառանգորդի, որը կկարողանա պահել իշխանությունը և որոշ ժամանակ անց ետ վերադարձնել այն:

Միայն մեկ պարագայում վերարտադրության այդ այլընտրանքային ծրագիրը կարող է իրականացվել. եթե ներիշխանական հյուծիչ խմորումներից ու աթոռակռվից թուլացած ռեժիմի դեմ կանգնի ոչ թե ժողովրդական ընդդիմությունը, այլ «ինստիտուցիոնալ» ու «կառուցողական» իշխանական պրոյեկտը:

Նաև պետք է խոստովանել, որ ինչքանով սահմանադրական հանրաքվեն իշխանությունը պահելու Սերժի վերջին հույսն է, այդքանով էլ այն կարող է մինչև հերթական ընտրությունները ռեժիմի տապալման վերջին հնարավորությունը դառնալ ընդդիմության համար:

Այո՛, սահմանադրական փոփոխություններով Սերժը (իհարկե ոչ լավ օրից) իրենից ազատվելու ռեալ հնարավորություն է տալու ժողովրդին:

Ու այս պարզ իրավիճակում բոլոր ընդդիմադիր և Հայաստանի ապագայով անկեղծորեն մտահոգված ուժերի, անհատների անելիքը հստակ է. համախմբված պայքարել Սերժի վերարտադրության՝ սահմանադրական փոփոխությունների ծրագրի դեմ: Այդ պայքարը ենթադրում է դիմադրության կազմակերպում սկսած այսօրվանից, մինչև համապատասխան օրինագծի վիժեցում խորհրդարանում, եթե գործը հասնի հանրաքվեի, նաև պայքար նախընտրական շրջանում, հանրարքվեի օրը և ետընտրական ժամանակահատվածում:

Մենք իրավունք չունենք չօգտագործել Հայաստանը Սերժ Սարգսյանի հանցախմբից ազատելու այս հնարավորությունը:
Պայքա՛ր, պայքա՛ր մինչև վե՛րջ:

https://www.facebook.com/aregface/posts/933099520068462

Դեմ ռեժիմի՞ն, թե՞ Կոնգրեսին․ Կոդազերծման պահը

Հանրահավաքին, հատկապես առաջին նախագահի ելույթին հետևած բուռն արձագանքն իհարկե, սպասելի էր։ Այստեղ դժվար է ինչ-որ բան ասել։ Մի տեսակ նույն շրջապտույտի մեջ ենք մտնում։ Բոլոր հարցերին Կոնգրեսը իր համեստ ուժերի ներածի չափով բազմիցս պատասխանել է թե իր գործով և թե իր խոսքով։ Եվ կարծես թե ստեղծվել է մի իրավիճակ, երբ առհասարակ պետք է բացառվեին Կոնգրեսին ուղղված հարցերը, հատկապես, որ դրանք բարձրաձայնողները մեկ անգամ չէ, որ «թաղել», «խաչել», կամ «լուսանցքից այն կողմ են» նետել Կոնգրեսին։ Ուստի, ըստ տրամաբանության, հասունացել է հարցերը գործնական այլընտրանքային քայլերով փոխարինելու պահը։

Այդ պահը վերջնականապես ուրվագծվեց Կոնգրեսի կողմից զանգվածային միջոցառումների երկամսյա դադարի մասին հայտարարությամբ։

Նայեք՝ ամեն ինչ չափազանց պարզ է։

Հայտնի ուժերը շատ հաճախ որպես իրենց անգործության պատճառ ներկայացնում էին ընդդիմադիր դաշտի մենաշնորհումը, Կոնգրեսի կողմից հասարակությանը մոլորությունների մեջ գցելը և սխալ ճանապարհով գնալը։ Սա էր միակ պատասխանը այն հարցին, թե ինչու այդ ուժերը չեն նախաձեռնում Սերժ Սարգսյանի վարչախմբի դեմ ակտիվ գործողություններ կամ գոնե չեն ներգրավվում համաժողովրդական շարժման իշխանափոխության ծրագրի իրականացման գործին։ Եվ ահա վերջին օրերին իրավիճակը կտրուկ փոխվում է՝ «առողջ» ուժերին վերջապես տալով լիարժեք ինքնադրսևորվելու հնարավորություն։

Հիմա, եթե մենք իսկապես գործ ունենք ազնիվ մղումներ ունեցող միավորումների կամ անհատների հետ, անկասկած արդեն այս օրերին պետք է ականատես լինենք, թե ինչպես է ձևավորվում անլիդեր, ինստիտուցիոնալ մի քաղաքական ուժ կամ շարժում, որը վերջապես իշխանափոխության արագ և ճիշտ ճանապարհ կբռնի։

Միայն ֆիքսենք որ՝

-Առաջին՝ պրոցեսները քնացնելը՝ դրանք մինչև հերթական ընտրություններ տանելը ու այնտեղ միասնականան ցուցակով մասնակցելը (դա Կոնգրեսն էլ կարող է անել) հաշիվ չէ, քանի որ հակակոնգրեսականների կողմից ընդդիմության վրա դրված ամենասարսափելի մեղքերից մեկը եղել է պրոցեսների միտումնավոր ձգձգումը և դրանք՝ ի օգուտ վարչախմբի դեպի 17-18թ․-ի ընտրություններ տանելը։ Կարճ ասած՝ արագ է պետք գործել։

- Երկրորդ՝ հայտարարությունահարցազրույցային գործունեությունը այս պահին սպառված է։ Սա որոշ չափով արդարացված էր, երբ Կոնգրեսը «խանգարում» էր, իսկ հիմա, երբ Կոնգրեսը խոչընդոտ չէ, դեռ մի բան էլ իր իրազեկված միջոցառումները դնում է «իրական» ընդդիմության տրամադրության տակ, կրկին հայտարարություններով ու հարցազրույցներով բավարավելը, խոստովանեք, որ այդքան էլ լուրջ չի լինի։ Բոլորն էլ հասկանում են, որ եթե Կոնգրեսը խանգարում էր, ուրեմն խանգարում էր ինչ-որ լուրջ բանի՝ ասենք գործնական քայլերի՝ հակասերժական լայն կամ գոնե նեղ ,կամ ինչ-որ ճակատի ձևավորմանը, զանգվածային անհնազանդության միջոցառումների, կամ միջոցառման, կամ գոնե մեկ հանրահավաքի կազմակերպմանը։

Այնպես որ, ողջ հասարակությունը համակ ուշադրույթամբ սպասում է իր «փրկիչների» չափազանց լուրջ առաջարկներն ու շատ արագ եւ գործնական քայլերին։

Եվ եթե տեղի ունենա, կներեք, բայց անհավանականը ու հակաընդդիմադիրների առաջնորդությամբ մեկնարկի Սերժ Սարգսյանի հանցախմբի հեռացման և օրինակարգ իշխանության ձևավորման ռեալ գործընթաց, ապա համոզված եմ, որ Կոնգրեսի յուրաքանչյուր անդամ ու համակիր իր համեստ ներդրումը կունենա այդ գործընթացները հաղթական ավարտին հասցնելու գործում։

https://www.facebook.com/aregface/posts/924968610881553?pnref=story

Ծիծեռնակաբերդում Սերժի ստվերն անգամ չպետք է երևա

Ինչպես և սպասվում էր, տարվա սկզբից մեկնարկեց «Սերժ Սարգսյանը սպիտակ ձիու վրա նստած նշում է ցեղասպանության հարյուրամյակը» գովազդային հոլովակը: Եվ ահա երեկ ևս մեկ անգամ ականատեսը եղանք այդ հոլովակի հերթական դրվագներից մեկին։ 

Բաղրամյան 26-ում տեղի ունեցավ խորհրդաժողով՝ ՀՀ պետական մարմինների ղեկավար անձնակազմի մասնակցությամբ։ Ուշադրություն դարձրեք, որ տվյալ միջոցառումը անցկացվում է բացառապես Ցեղասպանության հարյուրամյակի հարցով, մինչդեռ, Հայաստանի առջև առնվազն վերջին ամիսներին ծառացած խնդիրները այնքան շատ են, որ եթե հայաստանյան իշխանությունները իսկապես մտահոգված լինեին պետության և ազգի ապագայով, ինչպես ներկայացվում է 1915 թվականի դեպքերին նվիրված միջոցառումների ժամանակ, ապա արդեն տարվա սկզբից մենք ականատես կլինեինք ոչ թե մեկ, այլ տասը նման խորհրդաժովների, որտեղ կքնարկվեին Հայաստանում առկա կառավարման ճգնաժամը՝ իր բոլոր հետևանքներով՝ դրամի գահավիժում, ակտիվիստների և քաղաքական գործիչների նկատմամբ ահաբեկչական հարձակումներ, սահմանային լարվածություն, Գյումրիի դեպքեր և բազմաթիվ այլ հարցեր։ Բայց ունենք այն, ինչ ունենք։Իհարկե կլինեն մարդիկ, ովքեր կասեն, թե մարդը հազիվ մի լավ գործ է անում, օր ու գիշեր զբաղվում է հայության ամենացավոտ խնդրով, ի՞նչ վատ բան է անում, կարող է խելքի է եկել, ի՞նչ վնաս է տալիս: Տեսականորեն, իհարկե, հնարավոր է, որ Սերժը հանկարծ խելքը գլուխը հավաքած լինի եւ որոշած լինի մի օգտակար գործ անել, բայց եթե դա այդպես է, ապա այս գործում նրա ամենամեծ օգուտը կլիներ հարյուրամյակին նվիրված միջոցառումներից հնարավորինս հեռու մնալը:

Առաջին

Արդեն հազար անգամ ասվել է, որ Ցեղասպանության հարցը չպետք է վերածվի ո՛չ էժան քարոզչական նպատակներ ունեցող Սերժ Սարգսյանի անձնական նախաձեռնությունների շարքի, ո՛չ էլ Հայաստանի արտաքին քաղաքականության առանցքային հարցի, այսինքն՝ քաղաքական էժան շահարկումների և առևտրի առարկայի:

Երկրորդ

Ի՞նչ իրավունք ունի Սերժ Սարգսյանը իրենից գոհ դեմքով մասնակցել Ցեղասպանությանը նվիրված բոլոր միջոցառումներին, երբ այն ինչ նա իր թիմով արեց վերջին տարիներին ոչնչով չի զիջում 1915-ին թուրքերի կողմից իրականացված ոճրագործությանը: Ի՞նչ իրավունք ունի ցեղասպանությունից խոսել ու որպես հայերի իրավունքների պահանջատեր ներկայանալ մի մարդ, ով Երիտթուրքերից բեթար թալանում ու հալածում է հայերին, ով այդ թալանելու հնարավորությունը ձեռք բերելու համար կազմակերպել է նույն հայերի մարտիմեկյան գնդակահարությունը, ում տգետ ու հակապետական կառավարման արդյունքում օր օրի աճում է արտագաղթը՝ Հայաստանում հայաթափման մի այնպիսի կատարյալ մեխանիզմ, ինչի մասին անգամ Երիտթուրքերը կերազեին:

Երրորդ

Պատկերացնո՞ւմ եք, թե ինչիպիսին է աշխարհի վերաբերմունքը այս միջոցառումներին, երբ դրանք ներկայացնողը և, այսպես ասած, դրանց դեմքը հանդիսանում է միջազգային ասպարեզում անսկզբունքայինի, ազգային արժանապատվության զգացում ու պետական մտածողություն չունեցողի համբավ ձեռք բերած Սերժ Սարգսյանը:

Այնպես որ, եթե Հայաստանի թիվ մեկ հանցագործը Ցեղասպանության միջազգային ճանաչման հարցում օգուտ տալու ցանկություն ունի, ապա ամեն ինչ պետք է անի, որ ոչ տարատեսակ ընդունելությունների, ոչ ցուցահանդեսների, ոչ համերգների ժամանակ, ոչ էլ Ծիծեռնակաբերդում իր ստվերն անգամ չերևա:

Եվ քանի որ Սերժ Սարգսյանի բարի նպատակների մասին խոսակցությունները, մեղմ ասած, վստահություն չեն ներշնչում, ապա Ցեղասպանության հարցի և առհասարակ Հայաստանի պաշտպանությունը վարչախմբի հակահայկական գործունեությունից պետք է ստանձնի ՀՀ քաղաքացին՝ Ազատության հրապարակում:

 Արեգ Գևորգյան

Շարժման վճռական քայլի պահը

Ինչքան էլ բռնությունների վերջին դեպքերը լիովին տեղավորվում են Հայաստանում գործող ավազակապետական համակարգի տրամաբանության մեջ, միևնույն է հարկավոր է փաստել, որ նման մեթոդները ոչ միշտ են օգտագործվել որպես ընդդիմության դեմ պայքարի հիմնական միջոց։ Իշխանության պահպանման գործում այսօրվա համակարգը երբեք չի հրաժարվել ամենաստոր մեթոդներից՝ ոստիկանական բռնություններից, շինծու դատավարություններից, բանտարկություններից, ունեզրկումից, վարկաբեկման փորձերից և այլն։ Սակայն վերջին չորս ամիսներին սկիզբ առած ահաբեկչական գործողությունները էապես տարբերվում են մինչ այս օգտագործվող քաղաքական հաշվեհարդարի տեսակներից։ 

Առանձնահատկությունն այն է, որ իշխանություններն այլևս որևէ կերպ չեն փորձում այս գործերով իրենց վրա ուղիղ պատասխանատվություն վերցնել։ Ինչպես Արտակ Խաչատրյանի առևանգման դեպքում, այնպես էլ ազատամարտիկների, քաղաքաքացիական ակտիվիստների ու Կոնգրեսի ներկայացուցիչների նկտմամբ հարձակումները կատարվում են փոքրոգաբար, դիմակներով՝ իբր կենցաղային հողի վրա։

Սրանով համակարգը, անկասկած, փորձում է լուծել նույն խնդիրները, ինչ անցյալում. առաջինը՝ լռեցնել կամ պայքարից ետ պահել բռնության օբյեկտ հանդիսացող կոնկրետ անհատներին կամ որոշակի խմբերին /լինեն դրանք կուսակցություններ, քաղաքացիական նախաձեռնություններ, թե հասարակական կազմակերպություններ/ և երկրորդը՝ հասարակական ավելի լայն շերտերում տարածել վախի մթնոլորտ։ Սակայն հարձակումների նոր մեթոդները բավական դժվարեցնում են այս խնդիրների լուծումը։

Անհատների ահաբեկումը առաջին հայացքից ամենահեշտ լուծվող խնդիրն է։ Բայց ոչ Հայաստանում։ Ցանկացած մարդ մեր երկրում դուրս գալով պայքարի ռեժիմի դեմ, այսինքն՝ գնալով բաց առճակատման ողջ ռեպրեսիվ համակարգի հետ հոգեբանորեն պատրաստ է ամենածանր զրկանքների՝ իր մտքում ունենալով Հայաստանում ներքաղաքական պայքարի անցյալի փորձը։ Այս հանգամանքը մշտապես թերագնահատվել է սարգսյանական խմբավորման կողմից և /բացառությամբ եզակի դեպքերի/ երբեք չի տվել իր ցանկալի արդյունքը։

Վախի մթնոլորտի տարածման գործում չափազանց կարևոր է վիզուալ էֆեկտը։ Շատ հստակ պետք է երևա, թե ով է ուժ գործադրողը, ինչքան անվախ ու անպատիժ է նա, ինչքան վտանգավոր է հենց նրա հետ գործ ունենալը, հենց նրա դեմ պայքարելը։ Պետք է երևա կարգապահ, հետեւողական, քարի պես ամուր, փոթորկի պես անողոք մի համակարգ, որը կճզմի ցանկացած դիմադրություն։ Սակայն այսօր մենք ուղիղ հակառակ պատկերի ականատեսն ենք։ Մենք տեսնում ենք դիմակների ետևում թաքնվող, շքամուտքերում խփող- փախչող բանդայի գործունեություն։ Տրամաբանեք ինքներդ: Ո՞վ է թաքնվում դիմակի ետևում: Միանշանակ նա, ով վախենում է պատժից: Ո՞վ է հարվածելուց հետո ճողոպրում: Միանշանակ նա, ով վախենում է պատասխան ստանալուց։

Իհարկե, կան մարդիկ, ովքեր վերջին դեպքերը ռեպռեսիվ մեքենայի լկտիության գագաթնակետն են համարում, բայց սա, մեղմ ասած, չափազանցություն է։ Լկտիություն կարելի էր անվանել հրապարակային միջոցառումների ժամանակ ոստիկանների կողմից մարդկանց առևանգումը՝ ոչ ձերբակալելու նպատակով, նույն ոստիկանների կողմից ակտիվիստների նկատմամբ իրականացված ֆիզիկական հաշվեհարդարի դեպքերը, բարձրաստիճան ոստիկանների կողմից քարոզչական նյութեր գողանալը, շինծու գործերով մարդկանց տարիներով բանտերում պահելը և այլն։ Այն, ինչ մենք տեսնում ենք այսօր լկտիություն չէ, սա ուղղակի թուլամորթություն է, կործանվող իշխանության վախկոտություն:

Պատահական չէր նաև գյումրեցի երիտասարդի ազատ արձակումը, պատահական չեր այն, որ դեպի Արցախ երթը չկանխվեց ՀՀ սահմաններում։ Ակնհայտ է, որ Սերժ Սարգսյանի մեկուսացված թիմը չի ցանկանում, ավելի ճիշտ՝ չի կարողանում իր վրա վերցնել այդ պատասխանատվությունը։ Քաղաքական հետապնդումները նրա համար չափազանց թանկ հաճույք են։ Նա այլևս ոչ արտաքին, ոչ ներքին ռեսուրս չունի ժողովրդի հետ բաց առճակատում նախաձեռնելու համար։

Նման իրավիճակում ժողովրդի կողմից նախաձեռնված առճակատումը ուղղակի օրերի ընթացքում կարող է տապալել նրա փտած ու վախեցած համակարգը։

Այժմ գերհասունացել է հենց այդ պահը, երբ համաժողովրդական շարժումը պետք է ասի իր վճռական խոսքը եւ ոչ միայն միասնական հրապարակի ու համաժողովդական ընդվզման միջոցով կանգնեցնի ռեժիմի ահաբեկչական մեքենանան, այլև վերջնականապես ազատվի Սերժ Սարգսյանի բանդիտական խմբավորումից:

Արեգ Գևորգյան